سلام به همگی ... بعد از مدتها بالاخره از توماس یه خبری شد ... سعی کردیم خیلی سریع اون رو ترجمه کنیم و اون رو در بلاگ بزاریم.. (با تشکر از شهرزاد جان) ... خبر خاصی نیست ... اما در این شرایط از هیچی خیلی بهتره...!!
Open Air Konzert in Weißrussland کنسرت فضای باز در روسیه سفید
مدتی قبل نامه ای از مارگو، یک خانم جوان اهل مسکو، دریافت کردیم که برای ما اطلاعات، نظرات و عکس هایی از کنسرت توماس آندرس در Mirsky در نزدیکی Misnk را ارسال کرده بود. از آنجایی که ترجمه از روسی به انگلیسی و بعد مجددا از انگلیسی به آلمانی همیشه کار مشکلی است، ما هم در اینجا مهم ترین اطلاعات و تعدادی از نظرات او را در این گزارش کوتاه خلاصه کردیم. در 1.9.2006 برای طرفداران توماس آندرس در روسیه سفید، اتفاق خارق العاده ای در شرف وقوع بود. در Mirsky ، که در نزدیکی پایتخت Minsk قرار گرفته، در مقابل قصر قدیمی یک کنسرت Open Air از توماس و گروهش برگزار می شد. در صبح زود، همه طرفداران راه افتادند تا با مکان مربوطه آشنا شوند.در ساعت 15 و برای تست صدا سن تقریبا احاطه شده بود. در حالی که برند، راب، لارس و نیک با سازهایشان طنین های تاثیرگذاری ایجاد می کردند، از طرف متخصصان صدا، صوت مناسب برقرار می شد. برگزار کنندگان کنسرت با استرس به این طرف و آن طرف می دویدند تا همه چیز برای کنسرت آماده باشد. از شانس خوب طرفداران بالاخره آوای Tonight Is The Night و You Can Win, If You Want به گوش رسید... و تنظیم کاملا جدید آن همه را شگفت زده کرد. فقط یک چیز هنوز کم بود- صدای اصلی. برای همین هم به زودی اعضای گروه مورد این سوال قرار گرفتند که بالاخره توماس چه وقت خواهد آمد. با این اطلاع که " تقریبا یک ساعت دیگر" انتظار بزرگ آغاز شد، چون مسلما هیچ کس نمی خواست ورود توماس را از دست بدهد. قبل از اینکه او وارد شود، یک بار دیگر آن نواحی از نظر امنیتی بازرسی شد و فقط اشخاص مجاز اجازه ماندن داشتند. در حدود ساعت 17:30 دقیقه قلب مارگو و دوستانش به شدت می تپید، چرا که یک لیموزین مشکی به آنجا نزدیک شد و بالاخره ا و نزد همه کسانی که منتظرش بودند آمد. توماس... با عینک آفتابی و ژاکت یک دست سفید درست در مقابل آنها، به همراه Tammy از ماشین پیاده شد. در روی سن ابتدا او با نوازندگانش صحبت کرد، در حالی که تامی آنجا بدون همراهی ساز، یکی از Hit های آشنای قدیمی را می خواند که نخستین تشویق های بلند برای همین موضوع انجام شد. با آهنگ های You Can Win, If You Want و Independent Girl، تست صدا برای توماس هم شروع شد، که از طرف تماشاگران حاضر، با هیجان دنبال شد. آنها شدیدا هیجان زده بودند، چون توماس با اجرای زنده اش موجودیت کاملا متفاوتی به آهنگ ها داده بود و ملودی ها را هم به سبک خودش تغییر داده بود. قبل از کنسرت و حوالی ساعت 18:30 دقیقه توماس یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد که در آن به سوالات خبرنگاران پاسخ داد و چند داستان جالب هم از زندگی کاری اش تعریف کرد. مارگو و دوستانش این موقعیت را بدست آوردند که در کنفرانس مطبوعاتی شرکت کنند و نمی توانستند باور کنند که ستاره جهانی شان را آن قدر از نزدیک می بینند! سوالات خبرنگاران شناخته شده و تکراری بود، سوالاتی که در همه جای دنیا پرسیده می شود. مسلما بحث مدرن تاکینگ و رفتار با دیتر بوهلن به وسط کشیده شد که توماس در جواب آن به خبرنگاران گفت که برای او و دینر هرگز همکاری دیگری وجود نخواهد داشت. سوالات بسیاری هم درباره تکامل زندگی کاری توماس، آلبوم جدیدش و پروژه های آتی پرسیده شد. این سوال هم از توماس پرسیده شد که او درباره روسیه سفید چه می داند و چه برداشتی از آغاز ورودش به آنجا کسب نموده است. توماس گفت که او متاسفانه نتوانسته برداشت زیادی از کشورها جمع آوری کند، چون به دلیل برنامه قرارهای فشرده اش، بازدیدهای او طوری است که زمانی برای شناخت باقی نمی ماند. در ساعت 20 بالاخره کنسرتی که آن همه مشتاقانه انتظارش را کشیده بودند؛ آغاز شد. تقریبا 7000 نفر هوادار منتظر توماس بودند، وقتی که نخستین طنین سازها به گوش رسید و آهنگ Tonight Is The Night شناخته شد. از همان وقتی که توماس وارد سن شد و اولین آهنگ را خواند، از طرف تماشاچیان مشتاقانه مورد استقبال قرار گرفت. وقتی که آخرین طنین آهنگ به گوش رسید از طرف هواداران با تشویق های بسیار بلند مواجه شد. آنچه در پی آمد یک میکس متنوع از آهنگ های تک خوانی او مثل King Of Love ، This Time، Independent Girl، Cry For Help و Hit های مشهور مدرن تاکینگ مثل You Can Win, If You Want، Geronimo’s Cadillac یا No Face No Name No Number بود که طرفداران مشتاق را با تنظیم زنده کاملا جدید شگفت زده نمود. در میان تک تک این آهنگ ها توماس باز هم کمی درباره آهنگ ها، نظرش در مورد آنها یا چگونگی شکل گرفتن شان توضیح داد. اما همه چیز به نظر مشکل می آمد، چون توماس به انگلیسی صحبت می کرد و به نظر می رسید تماشاچیان به درک انگلیسی عادت ندارند. اما بعد از اینکه توماس چند تایی عبارت روسی به خاطر آورد تقریبا مثل یک هم وطن مورد تشویق قرار گرفت. برای طرفداران ردیف اول سورپریز خیلی خاصی بود که توماس برای لحظاتی از سن به نزد آنها در پایین رفت. یقینا برای آنها خارق العاده بود که به فرد مورد علاقه شان آن قدر نزدیک باشند که بتوانند گل هایی را که با خود آورده بودند شخصا به او تقدیم کنند و بشنوند که چگونه "ستاره شان" به زبان کشور آنها تشکر می کند. در میان آهنگ ها کمتر تماشاچی بود که روی صندلی اش بند شده باشد. اکثرا می رقصیدند، می خواندند، دست می زدند و به سمت سن فشار می آوردند، طوری که دیگر نمی شد توماس را دید. بعد از حدودا 90 دقیقه کنسرت با You’re My Heart, You’re My Soul که به عنوان آهنگ درخواستی اجرا شد، پایان یافت. بعد از یک کنسرت متنوع و کاملا تحت تاثیر از این تجربه زنده و اجرای فوق العاده توماس و گروهش، طرفداران به سمت خانه هایشان رفتند. مارگو و دوستانش کمی ناراحت بودند که همه چیز این قدر سریع به پایان رسید، اما واقعا احساس شعف می کردند، چرا که رویداد امروز را قبلا هرگز تجربه نکرده بودند.
رسید... و تنظیم کاملا جدید آن همه را شگفت زده کرد. فقط یک چیز هنوز کم بود- صدای اصلی. برای همین هم به زودی اعضای گروه مورد این سوال قرار گرفتند که بالاخره توماس چه وقت خواهد آمد.
گوش رسید از طرف هواداران با تشویق های بسیار بلند مواجه شد. آنچه در پی آمد یک میکس متنوع از آهنگ های تک خوانی او مثل King Of Love ، This Time، Independent Girl، Cry For Help و Hit های مشهور مدرن تاکینگ مثل You Can Win, If You Want، Geronimo’s Cadillac یا No Face No Name No Number بود که طرفداران مشتاق را با تنظیم زنده کاملا جدید شگفت زده نمود. در میان تک تک این آهنگ ها توماس باز هم کمی درباره آهنگ ها، نظرش در مورد آنها یا چگونگی شکل گرفتن شان توضیح داد. اما همه چیز به نظر مشکل می آمد، چون توماس به انگلیسی صحبت می کرد و به نظر می رسید تماشاچیان به درک انگلیسی عادت ندارند. اما بعد از اینکه توماس چند تایی عبارت روسی به خاطر آورد تقریبا مثل یک هم وطن مورد تشویق قرار گرفت. برای طرفداران ردیف اول سورپریز خیلی خاصی بود که توماس برای لحظاتی از سن به نزد آنها در پایین رفت. یقینا برای آنها خارق العاده بود که به فرد مورد علاقه شان آن قدر نزدیک باشند که بتوانند گل هایی را که با خود آورده بودند شخصا به او تقدیم کنند و بشنوند که چگونه "ستاره شان" به زبان کشور آنها تشکر می کند.
